Çiçeğim, içinde senden bihaber büyüyen o derin kabusun adı “sevilmemek” olmasın diye, bütün yeryüzünün sevgisiyle seveceğim seni.
(difficult gönderdi)
(kylzjuzzy gönderdi)
sana asigim
(isadoraduncann gönderdi)
(hellish-daddy gönderdi)
öyle nadir düşüyorum, o kadar az mutsuz oluyorum ki pes ettiğim, vazgeçtiğim, oturup ağladığım anlarda beni kimse kaldırmasın istiyorum. dolayısıyla bu anlarımı genellikle kendi başıma yaşıyorum. birine açılacak kadar delirmişsem de istiyorum ki o biri bana çözümle gelmesin, akıl vermesin, benimle beraber üzülsün ya da sussun sadece ya.
bütün olasılıkları hesaplayarak yaşıyorum zaten. verilen o teselliyi aklıma getirmemiş olma ihtimalim var mı?
bir saniye düşünsün ki ben nasıl olur da o hale gelirim? bir zahmet düşünün ki bazen dövünmeye de ihtiyaç duyarız.